٣ _ شعبان

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

١ ـ ولادت با سعادت سالار شهيدان حضرت امام حسين (عليه السلام)
٢ ـ ورود امام حسين (عليه السلام) به مكه

 

1ـ ولادت با سعادت سالار شهيدان حضرت امام حسين (عليه السلام)
در سوم شعبان سال چهارم هـ .ق. سيد جوانان اهل بهشت، ريحانة
باغ رسالت، يكي از دو گوشوارة عرش الهي، خامس آل عبا، سرور آزادگان جهان و سيد و سالار شهيدان حضرت امام حسين (عليه السلام) در مدينة منوره چشم به جهان گشود و عالم را به نور خويش منور ساخت .
ـ القاب امام حسين (عليه السلام)
نام مبارك آن حضرت در تورات «شبير» و در انجيل «طاب» است. پدر بزگوارشان مولاي متقيان، حضرت اميرمؤمنان علي (عليه السلام) و مادر گرامي‌شان، سرور زنان بهشت، حضرت صديقة طاهره فاطمه زهرا (سلام الله عليها) بودند. كنية ايشان ابوعبدالله و القاب مبارك آن حضرت عبارتند از: شهيد، سعيد، سبط الثاني، رشيد، طيّب، سيد، وفي، زكي، مبارك، ‌تابع لمرضات الله.
هنگامي كه خبر ولادت امام حسين (عليه السلام) به رسول گرامي اسلام (صلي الله عليه و اله) رسيد، آن حضرت به خانة اميرمؤمنان (عليه السلام) آمدند و به اسماء فرمودند تا آن مولود مبارك را بياورد. اسماء نيز آن تازه مولود را در پارچه‌اي سفيد پيچيد و به محضر ايشان آورد. آن حضرت در گوش راست او اذان و در گوش چپش اقامه خواند . آن گاه جبرئيل نازل شد و به رسول خدا (صلي الله عليه و اله) عرض كرد: «پروردگارت سلام مي‌رساند و مي‌فرمايد‌ اين كودك را به نام پسر كوچك هارون « شبير» نام بگذار كه به عربي حسين گفته مي‌شود؛ چون علي(عليه السلام) نسبت به شما به سان هارون نسبت به موسي است جز آن¬كه شما خاتم پيامبراني».
ـ نجات فطرس
شيخ صدوق چنين نقل مي‌كند: «هنگامي كه امام حسين(عليه السلام) متولد شد، خداوند به جبرئيل دستور داد كه با گروه بسياري از ملايكه به حضور پيامبر گرامي اسلام (صلي الله عليه و اله) شرف‌ياب شوند و او را به خاطر اين مولود مبارك تهنيت بگويند. جبرئيل در مسير فرود از آسمان به زمين، فرشته‌اي به نام « فطرس» را ديد كه در جزيره‌اي افتاده است. فطرس يكي از ملائكة مقرب الهي بود و به دليل آن¬كه در اجراي دستوري الهي كندي كرده بود، بالش شكسته و در جزيره‌اي افتاده بود و هفتصد سال در آن¬جا مشغول عبادت حضرت حق تعالي بود تا اين¬كه امام حسين (عليه السلام) متولد شدند. فطرس هنگامي كه جبرئيل را مشاهده نمود عرض كرد: «مرا با خود حمل كن تا به خدمت پيامبر خدا (صلي الله عليه و اله) برسم، شايد او برايم دعا كند». ‌پس فطرس نيز به همراه جبرئيل و ملايكه به حضور پيامبر اسلام(صلي الله عليه و اله) رسيدند و ولادت امام حسين(عليه السلام) را تبريك گفتند. آن گاه جبرئيل ماجراي فطرس را براي پيامبر نقل كرد و آن حضرت به او فرمود:‌ «به فطرس بگو پيكرش را به قنداق اين مولود مبارك بمالد». فطرس اين كار را انجام داد؛ همان دم به بركت امام حسين (عليه السلام) شفا يافت و سپس همراه جبرئيل به سوي آسمان پر كشيد .
در روايت ديگري آمده که فطرس هنگام پرواز به سوي آسمان به پيامبر(صلي الله عليه و اله) عرض كرد: «اكنون كه من به خاطر وجود حسين(عليه السلام) شفا يافتم، بايد حق او را ادا و احسانش را جبران نمايم. از اين پس هر كس حسين(عليه السلام) را زيارت كند، زيارتش را به آن حضرت ابلاغ مي‌كنم و هر كس، در هر كجا به او سلام كند و درود بفرستد، سلام و درود او را به آن حضرت خواهم رساند .
ـ از انگشتان پيامبر شير مي‌نوشيد
مرحوم كليني از امام صادق (عليه السلام) روايت مي‌كند: «هنگامي كه امام حسين (عليه السلام) متولد شد نه از فاطمه (سلام الله عليها) و نه از زن ديگري شير نياشاميد؛ لذا او را به خدمت پيامبر (صلي الله عليه و اله) مي‌بردند، حضرت انگشت مبارك را در دهان او مي‌گذاشت و او مي‌مكيد. اين مكيدن براي او تا سه روز كافي بود. هيچ فرزندي جز عيسي بن مريم و حسين بن علي (عليه السلام) شش ماهه از مادر متولد نشد» .

2ـ ورود امام حسين (عليه السلام) به مكه
شب جمعه سوم شعبان سال 60 هـ .ق. كاروان حسيني كه از مدينه حركت كرده بود، وارد شهر مكه شد و تا ذي¬الحجه همان سال در آن¬جا اقامت گزيد. در اين هنگام مردم كوفه آگاه شدند كه امام حسين(عليه السلام) با يزيد بيعت نكرده و از مدينه به مكه عزيمت نموده است؛ از اين رو نامه‌هاي بسيار زيادي براي آن حضرت نوشتند و براي ياري ايشان اعلام آمادگي كردند و ابراز داشتند كه حاضرند با آن حضرت بيعت كنند. امام حسين (عليه السلام) وقتي با سيلي از نامه‌هاي كوفيان روبه¬رو شد، پسر عموي خويش، مسلم بن عقيل را به كوفه فرستاد .