٢٥ - شـوال

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

شهادت حضرت امام جعفر صادق(عليه السلام) ، رييس مذهب شيعه

در بيست و پنجم شوال سال 148 هـ .ق. ششمين اختر تابناك امامت و ولايت، حضرت امام جعفر صادق(عليه السلام) در 65 سالگي به شهادت رسيدند.  سبب شهادت آن امام بزرگوار انگور زهر آلودي بود كه منصور دوانقي به آن حضرت خورانيد.
دوران امامت ايشان كه 34 سال به طول انجاميد، با خلافت پنج تن از خلفاي غاصب بني اميه و دو تن از خلفاي بني عباس مصادف بود كه آنها عبارتند از : هشام بن عبدالملك،‌وليد بن يزيد بن عبدالملك، يزيد بن وليد، ابراهيم بن وليد و مروان حمار و نيز سفاح و منصور دوانقي از بني عباس.
به طول كلي بايد گفت فرصت و موقعيت مساعدي كه براي امام صادق(عليه السلام) پيش آمد، براي هيچ يك از معصومان اتفاق نيفتاد تا بتوانند در سطح وسيع به انقلاب فرهنگي بپردازند و با تشريع فرهنگ غني و پر ماية اسلام، بر گسترش اين دين آسماني بيفزايند؛ ولي براي امام صادق (عليه السلام) اين فرصت در گيرودار كشمكش‌ها و رودررويي بني‌اميه و بني عباس و جنگ قدرت به دست آمد.
آن امام بزرگوار از اين فرصت استفادة كامل نموده، چهرة واقعي اسلام را كه در اثر تحريفات و بدعتهاي خلفاي غاصب بني اميه غبارآلود شده بود، به جهانيان معرفي كردند و با تربيت شاگردان برجسته، حيات تازه‌اي به اسلام بخشيدند و فرهنگ ناب تشيع را كه از متن اسلام محمدي و علوي نشأت گرفته بود، به جهانيان عرضه نمودند؛ به همين دليل به عنوان رييس مذهب تشيع لقب گرفتند.
فرزندان امام صادق(عليه السلام) هفت پسر و سه دختر بودند. حضرت موسي بن جعفر(عليهما السلام)، ‌اسماعيل، عبدالله، محمد ديباج، اسحاق، علي عريضي (علي بن جعفر)،‌ عباس، و ام فروه، اسماء و فاطمه.