٦_ جمادی الاول

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

وقوع جنگ موته

در ششم جمادي‌الاول سال 8 هـ .ق. جنگ موته به وقوع پيوست. علت وقوع اين جنگ آن بود كه «حارث بن عُمَير ازدي» در زمينهاي موته به دستور شرحبيل بن عمرو، سردار لشكر روم دستگير و پس از بستن دستهايش، گردن زده شد.
رسول خدا (صلي الله عليه و اله) كه از شنيدن اين خبر بسيار ناراحت شدند، لشكري در حدود سه هزار نفر از مسلمانان جمعآوري و جعفر بن ابيطالب را به عنوان فرماندة سپاه اسلام تعيين و تصريح فرمودند كه در صورت شهادت جعفر،‌ زيد بن حارثه و پس از ايشان، عبدالله بن رواحه به ترتيب فرماندهي لشكر مسلمانان را به عهده بگيرند. پيامبر (صلي الله عليه و اله) به آنها سفارش نمودند تا جايي كه امكان دارد كافران را به اسلام دعوت نمايند و در صورتيكه اسلام نياوردند با آنها وارد جنگ شوند.
سپاه اسلام به سمت سرزمينهاي موته حركت كرد. هنگامي كه اين خبر به شرحبيل رسيد، سخت به تكاپو افتاد و از قيصر روم لشكر عظيمي درخواست نمود. از اين روي لشكري نزديک به صد هزار نفر از مردان جنگي، آمادة مبارزه با مسلمانان شدند.
هنگاميكه دو سپاه در برابر هم صف كشيدند، نبرد بسيار سختي بين آنها روي داد. ‌مسلمانان كه از روي عقيده و ايمان و به شوق بهشت مي‌جنگيدند،‌با روحية بسيار بالا در برابر انبوهي از سپاه كفر غيرتمندانه شمشير مي‌زدند. جعفر بن ابيطالب(عليهما السلام) كه شجاعانه در جلوي سپاه اسلام مبارزه مي‌كرد، ناگهان خود را در محاصرة جمع كثيري از سپاه دشمن يافت و در اين گير و دار، دو دست آنجناب قطع و جراحات زيادي بر بدن او وارد شد و سپس به شهادت رسيدند. سپس فرماندهي به زيد بن حارثه رسيد كه متأسفانه او نيز به درجة شهادت نايل شد و بعد از او عبدالله بن رواحه عَلَم سپاه را برداشت كه در اثر كثرت حملات سپاه دشمن او نيز به شهادت رسيد. پس از شهادت سه فرمانده‌اي كه پيامبر اسلام (صلي الله عليه و اله) تعيين نموده بود، سرگرداني سپاه اسلام شروع شد؛ اما بالاخره با ترفندي كه « ثابت بن اقرم» و «خالد بن وليد» اجرا كردند، مسلمانان پس از يك روز مقاومت و پايداري سخت در برابر سپاه عظيم روم، با سلامت كامل به مدينه بازگشتند.