٨ صفر

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

وفات سلمان فارسي

در هشتم صفر سال 36 هـ .ق. سلمان، بزرگ صحابي رسول گرامي اسلام(صلي الله عليه و اله) در مداين وفات نمود. 
ابتدا نامـش «روزبه» بـود که در روستاى « جـى» در نواحـى اصفهان متولد شد. پدرش دهقانى زحمت‌كش بود و آيين زرتشتى داشت. به همين دليل روزبه را به خدمت آتشكدة زرتشت درآورد. سلمان بر  اثر آشنايى با مسيحيان منطقه، پيرو دين مسيح شد اما با مخالفت شديد و عقاب پدر مواجه شد. او پس از تحمل رنج فراوان سرانجام از بند پدر گريخت و به شام پناه برد.
در آنجا در كنار اسقف شام به خدمت اين دين پرداخت. سلمان همواره به دنبال كيش برتر در جست وجو و تلاش بود و در راستاي اين تلاش‌ها، در نهايت به موصل آمد و از آن‌جا به قصد شبه جزيرة عربستان، هجرت كرد و در بين راه با ناجوانمردى همراهانش به عنوان برده  به يك يهودى فروخته شد. پس از چندى، فردى از يهود بني قريظه او را بار ديگر خريد و به مدينه برد.
سلمان پس از سال‌ها تلاش و جستوجو براى يافتن دين حق و پيامبر موعود، گمشدة خويش را در وجود نازنين خاتم الانبياء و اشرف مخلوقات، حضرت محمد(صلي الله عليه و اله) پيدا كرد. پيامبر(صلي الله عليه و اله) او را سلمان نام نهادند و امر فرمودند تا با كار كردن، خود را از صاحبش بازخريد كند. سرانجام او با كمك حضرت و يارانش آزاد شد  و تمام عشق و محبت خود را در راه پيامبر اسلام و اميرمؤمنان عليه السلام نثار كرد.
محبت، اخلاص و ارادت نسبت به آستان نبوى و خاندان عصمت و طهارت(عليهم السلام) او را به جايى رسانيد كه از زبان مبارك پيامبر (صلي الله عليه و اله) كه هرگز سخن به مبالغه نمى‌گشايد به اين حديث مفتخر شد:
«سلمان دريايى بى كران و گنجى است تمام نشدني. سلمان از ما اهل بيت است و حكمت و برهان به او داده شده است». 
دربارة حكمت و دانش سلمان همين بس كه او در كلام گوهر بار مولاى متقيان، همسان لقمان و يا حتي در زبان امام جعفر صادق (عليه السلام)، بهتر از لقمان شناخته شده است.
امام محمد باقر(عليه السلام) خطاب به كسي كه نام سلمان فارسي را برد فرمودند: «او را هيچ گاه سلمان فارسي نخوانيد؛ چرا كه او سلمان محمدي و مردي است از ما اهل بيت(عليهم السلام)!» 
از روايات استفاده مى‌شود كه سلمان از اسم اعظم الهى اطلاع داشته و از راويان معتبر حديث بوده است. او از ميوه‌هاى بهشتى در دنيا تناول كرده و به درجه‌اى رسيده كه بهشت مشتاق و چشم انتظار او بوده است.
روزى پيامبر خدا (صلي الله عليه و اله) اين آيه را براي مردم خواندند:
«وَاِن تَتَوَ لَّوا، يَستَبدِلُ قَوماً غَيرُكُم ثُمَّ  لا يَكوُ نوُا أمثا لَكُم ؛ اگر شما عرب‌ها از اسلام روى برتابيد، خداوند قومي را جانشين شما خواهد كرد كه از شما نيستند و چون شما رفتار نمى‌كنند».
اصحاب از پيامبر(صلي الله عليه و اله) پرسيدند: «اى رسول خدا(صلي الله عليه و اله) ! آن مردم چه كسانى ه